Para motivar ao alumnado as preguntas que se lanzaron foron dosificadas no tempo para permitir bucear nas diferentes fontes da biblioteca. Con cada resposta correcta as nenas e os nenos ían conseguindo "biblioratos" que celosamente ían gardando nun sobre habilitado para tal fin.

Aparte do coñecemento que pouco a pouco fumos adquirindo da obra de Velázquez, non sabiamos exactamente a finalidade de ir acumulando biblioratos ata que se celebrou a gran tómbola.

Vaia sorpresa cando Concha nos reuniu no patio cuberto e nos deu instruccións para canxear os nosos biblioratos...

Veredes...por cada bibliorato podiamos coller un ruliño de papel no que estaba escrito un número, por suposto, nas columnas do patio tiñamos unha relación de números e o seu correspondente premio. A verdade é que había premios para todos os gustos: pelotas, sobres sorpresa, contos, globos,lupas, pequenos xoguetes, libros de aventuras... 

Foi un día moi, moi especial. Moitas grazas de novo a Concha e a todas as persoas que dun xeito ou doutro participaron neste gran proxecto.

Comments

Pero non era unha rocha, senon unha vaca que estaba deitada. A vaca asustouse moito, e Margarita tamén ao vela. E botaron a correr.

Correndo, correndo chegou a Santiago e alí colleu un avión porque quería viaxar a Canarias. Quería poñerse morena e comprar un vestido.

Cando chegou a Canarias tumbouse na area, botou crema e comeu un xeado.

Como facía moita calor foi a nadar e atopou un golfiño que estaba triste porque se perdera.

O golfiño dixo que se subise nas súas costas para ir a pasear e Margarita aceptou.

O golfiño levou a Margarita a unha illa chamada As Palmas, onde había moitas palmeiras e o centro comercial máis grande de España.

Margarita e o golfiño atoparon unha chave na area cando estaban xogando. Tamén había unha pa ao pé dunha palmeira, coa que se puxeron a excavar.

Margarita e o golfiño atoparon un cofre agochado na area.

Abriron o cofre e había un tesouro e un biberón.

Logo apareceron uns piratas que levaron o cofre, o golfiño e á Infanta para o barco.

Pero antes de marchar para o barco decidiron abrir alí mesmo o cofre. E del saíu...unha pantasma!

A infanta aproveitou o momento para fuxir dos piratas e botou a nadar cara unha illa deserta.

Despois de nadar un anaco, Margarita estaba esgotada, xa case non daba avanzado e íase afundindo. De súpeto notou que alguén termaba dela e a arrastraba ata a area: era o golfiño que conseguira escapar dos piratas!.

Cando pisou a praia, a infanta tumbouse e adormeceu. Mentres durmía soñou que estaba xogando co can do palacio e que ría moito cos bufóns.

E cando espertou, empezou dar brincos e a berrar:

-Quero volver á casa! Quero volver á casa!.

Cando se fixo de noite, Margarita viu unha estrela fugaz que lle cumpriu o seu desexo...

E colorín, colorado Margarita está no cadro.

Este orixinal e divertido conto foi creado polo alumnado de educación infantil e primaria e editado en flash polas nosas compañeiras Patricia e Isabel. Grazas ao seu esforzo e constancia poidemos disfrutar das aventuras de Margarita cando escapou do cadro...

Comments

Xuntarémonos no patio cuberto ás 10:00 horas, alí faremos unha pequena asemblea onde se vos explicará, nenas e nenos, a onde tendes que ir cos vosos biblioratos para conseguir os pequenos premios e onde vos teredes que colocar para esperar a vosa quenda.

NON VOS PERDADES ESTE IMPORTANTE ACONTECIMENTO!!!

Esta actividade final é a culminación do proxecto de "As meninas" que se desenvolveu durante este curso na biblioteca e que grazas á colaboración do profesorado e do alumnado participante, e en especial grazas a Concha, convertimos no proxecto estrela deste ano.

Comments

As razóns de que nos gustara tanto foron:

• Vimos o conto na pantalla grande, como se fora no cine.
• Escoitábanse as voces do alumnado de infantil, logo eran elas e eles quen iban contando a historia.
• Tamén había música e os debuxos estaban feitos por eles.

O que máis nos chamou a atención foi que as personaxes se movían!!!

Este conto en flash tan especial foi coordinado, polas profes Isabel e Patricia que fixeron unha labor magnífica.

Moitas grazas polo voso esforzo e polo fantástico conto creado.

Comments

TA- CHAN...

TA-CHAN...!!!!!!

Se queredes saber o que foi, estades invitados a ver o noso conto de Infantil.

Será na biblioteca o vindeiro luns, día 8 de xuño ás 11:15.

Esperamos que vos guste moito.

Comments

Porque xa levabamos todo o trimestre traballando as túas obras, dende Laura e os ratos ata A praia da esperanza, dende No corazón do bosque ata Lonxe do mar.

Coñeciamoste tan ben..., as túas gafas, o teu bigode, o roxeo do teu cabelo, a túa mirada agarimosa, tenra e comprensiva...

Así que cando apareciches na biblioteca foi como si esa imaxe tan traballada nas clases cobrase vida, e se humanizase nun amigo que sin esperar nada ofrece a súa sabedoría a un fato de nenas e nenos, de mestras e mestres ansiosos de palabras, contos e relatos.

Primeiro quixemos mostrarte a nos entrega coa presentación en power point que con tanto agarimo compuxemos, logo o alumnado de 1º e 2º fixo unha magnífica dramatización de retazos da túa vida. Inmediatamente despois entregamos os premios ao alumnado gañador do concurso de investigación entorno á túa obra, e posteriormente pasamos ao coloquio no que o alumnado do 2º e 3º ciclo puido profundar nos teus libros, satisfacer a súa curiosidade en relación á túa persoa e ao cabo coñecerte un pouquiño máis.

Finalmente fuches ti quen deches a clave para que as nosas nenas e os nosos nenos orienten a sua creatividade escrita coa pregunta máxica:

Que pasaría se...?

Realmente oficiaches de mago, e a nosa biblioteca gardará a túa presenza por moito tempo.

Moitísimas grazas Agustín polo teu agasallo, polas túas dedicatorias e por compartir hoxe con nós tan entrañable mañán.

Comments

Poñede atención as seguintes imaxes:

P.D.: ocórresevos algún outro final? Compartideo con nós!!!

Comments

Esperamos que vos guste.

Estade atentos a este blogue porque nas vindeiras datas vos diremos que día poderedes velo...

Comments

Compre dicir que o alumnado participante bordou a escena e que á pregunta de Que pasaría se estas personaxes empezaran a moverse? transportounos ao máxico mundo do cadro. 

Grazas a todas as nenas e nenos participantes e en especial a Concha polo seu entusiasmo e profesionalidade.

Comments

Nesta ocasión amenizou a sesión con "Polgariño" e "Soy el más fuerte".

Grazas, Cami por vir, por transmitirnos tan ben que a lectura é un pracer e por ser o noso amigo.

Comments

Ás 15:30 horas.

Na Biblioteca.

SORPRENDENTE!

“O cadro cobra vida”

Os personaxes do cadro de Las Meninas, despois de permanecer inmóbiles durante máis de trescentos anos, saen a espreguizarse durante uns minutos.

NON ESPERES OUTROS TRESCENTOS ANOS PARA VELO!

Comments

 Y EL TORO SIEMPRE DETRÁS
 

Cerca de San Sebastián

estaba de centinela,

sin temor y sin cautela,

la víspera de San Juan,

cuando observé a poco trecho

un toro como un gigante,

más grande que un elefante

que vino hacia mí derecho.

Yo, que en peligro me vi,

me colé por un reducto,

y por el mismo conducto

entró el toro tras de mí.

Salgo del reducto,y ¡zas!

en una casa cercana

me metí por la ventana.

Y el toro siempre detrás.

De la casa sin desdoro,

aunque el caso no se crea,

salí por la chimenea.

Y siempre el toro detrás.

¿Qué hice entonces? Me encogí,

y me metí en el cañón

de mi fusil.

UNO-¡Trapalón!

SOLDADO- Y el toro detrás de mi.

Mas no por eso, aturdido

quise entregarme, lo juro,

cuando me vi en tal apuro,

me salí por el oído.

UNO-¡Válgame Cristo,qué enredo!

OTRO-¿Pues cómo, ¡voto a Caifás!

no salió el toro detrás?

SOLDADO-Porque tapé con el dedo.

Comments

Empezamos a celebración visionando a presentación eleborada por Teresa cos textos escollidos polo profesorado do centro...e magnífica foi a elección de imaxes e música que impregnaron de encanto as actividades posteriores:

• Coloquio sobre as lecturas realizadas.
• Reflexión sobre o significado das imaxes e a súa relación co día do libro.

• Lectura dos relatos, poemas e parágrafos escollidos polos grupos, polas mestras e polos mestres.

• Poemas musicados e cantados por Mini e o grupo de 6º:"Palabras para Xulia" de José Agustín Goytisolo e "Caminante no hay camino" de Antonio Machado.

• Visionado do vídeo dun poema escrito por Joaquín Sabina; "A la orilla de la chimenea", cantado por Fran e acompañado á guitarra por Mini.
• Entrañable lembranza dunha deliciosa tableta de chocolate que agasallou a Concha na súa nenez co seu primeiro conto.
• Unha especial sorpresa para o alumnado de infantil e 1º ciclo de E.P que subimos á biblioteca para ver un libro especial, en lugar de ter páxinas de papel, a profe Isa ía pasando as follas na pantaia do video, onde puidemos desfrutar vendo animais salvaxes coma o león, o camaleón ou o elefante, lendo sobre eles e escoitando os seus sons. Todos estivemos moi caladiños. Despois os compañeiros de 1º leron o comezo dos seus contos preferidos deste curso "A aventura sorprendente du homiño moi valente" e  " Una bruja horriblemente guapa ". Para rematar,  os rapaces de 2º léronnos o seu conto preferido "A avoa de Rosa".

• Espontanea e simpática entrevista realizada polo alumno Manuel Veiras a un dos homenaxeados co galardón "O Pedrón de Ouro" este ano: D. Xosé Luis Rivas,  ben coñecido no centro e na sua contorna por Mini.
• Intercambio de pareceres en torno á reivindicativa frase leo para... lanzada por Marga e recollida por todas as persoas presentes na biblioteca. Comprácenos destacar aquelas que tiveron maior número de adhesións:

Leo para sentirme libre.

Leo para facer posible o imposible.

Leo para aprender.

Leo para poñer palabras ao que sinto.

Leo para recoñecerme noutras vidas.

Leo para patear mentalmente aos tiranos.

Leo para procurarme un anaco de pan feito de letras.

Leo para entrar no espello.

Leo para calar cando todos falan.

Leo para falar cando todos calan.

Leo para darlle traballo ás neuronas.

Leo para que o amor seña posible.

Leo para volver a ser nena...

Comments

• Visionado e lectura da emotiva presentación elaborada por Teresa cos textos favoritos de parte do profesorado do centro.
• Lectura de textos diversos por parte do alumnado e reflexión posterior sobre o significado da lectura nas nosas vidas.

Comments

E Velaquí a xeración do 93. Primeiros alumnos de Mini no CPI Armando Cotarello Valledor.

Vello barbudo, como esquecer os crocodilos e as

pirañas que gardabas naquela fermosa barba canosa.

Aprendéchenos, Mini, que lápices, bolis, tizas, grampadoras, borradores e outros útiles escolares podían voar. Como esquecermos que o coche amarelo surcaba o aire sobre as cabezas protexidas polas nosas mans. E o son dos zocos (marabillososo cubre pés de madeira típicos da xente galega) que nos alertaban da túa cercanía.

A xeografía nos libros pode resultar aburrida, pero en troques o contacto coa NATUREZA é máis divertido. Ensináchesnos desta maneira, o que é un castro (olladas ós nosos antepasados) e o nacemento do río máis longo dos mil da nosa terra, O Miño.

Puntean aínda nos nosos oidos as notas de aquelas cancions cantadas entre sorrisos, caras avermelladas da vergoña, voces desafinadas e sen desafinar e a sensación de que o mundo se estendía ante nós en forma de ledas esperanzas.

Grazas`por facernos creer na lectura e no que cada un escribe. De ti aprendimos, voluntariamente, a querer á nosa Galicia e a valorar a nosa vida como única.

QUEN POIDERA NAMORALA, MEU AMIGO

Paula Quintás López, Ana Otero Fidalgo, David Tojo, Iria Vázquez Rodríguez. 

Non temos palabras para mostrar o orgullo, a satisfacción e a ledicia que sentimos polo recoñecemento ao teu traballo. Así que navegando un pouco atopamos moitas noticias sobre o galardón que copiamos directamente:

Xosé Luís Rivas e Baldomero Iglesias, máis coñecidos como Mini e Mero, foron distinguidos co premio Pedrón de Ouro-2009 polos esforzos e o traballo que realizan desde 1972 para recuperar e transmitir o patrimonio oral de Galicia.
Así mesmo, a Fundación do Pedrón de Ouro outorgoulle o Pedrón de Honra 2009 á filóloga romanesa Mariana Ploae-Hanganu, polo seu "labor de difusión" da lingua e literatura galegas no seu país, informou un comunicado.
O Pedrón de Ouro recoñece a personalidade ou entidade viva e residente en Galicia "que máis destaque na defensa e na promoción das diversas facetas da cultura nacional" ao longo do ano ou na traxectoria dunha vida. Pola súa banda, o Pedrón de Honra distingue unha personalidade ou entidade viva, galega ou non, residente fóra de Galicia, que máis destaque coas súas achegas ao "engrandecemento da Nación e a súa cultura", engade a nota.
Tanto Mini e Mero como Mariana Ploae-Hangagu recibirán os seus respectivos premios o 24 de maio, nun acto literario que se celebrará ás 12.30 horas na Casa Museo de Rosalía, en Padrón. Mini e Mero, que pertencen actualmente ao grupo de música tradicional 'A Quenlla', manifestaron en declaracións a EFE que o Pedrón de Ouro supón para eles unha "gran satisfacción", ademais dun "empurrón" para seguir recompilando cancións, refráns, lendas e outras expresións da cultura oral galega.
Ademais, Mini sinalou que ese galardón "tamén se lle está dando a moitas persoas" que desenvolven tarefas similares "en silencio", e asegurou que nin el nin Mero "o merecen", porque o seu traballo "é un acto egoísta, é beber dunha fonte na que outros non poden".
Os dous musicólogos coincidiron en que o "mérito en si" é ter a oportunidade de "redescubrirse a si mesmos" a través da investigación cultural que emprenderon hai case corenta anos, e que continúa hoxe en día, porque lles axudou a "vivir dun modo harmónico co ser de Galicia".
Mini e Mero recompilaron material por toda a xeografía galega, pero, fundamentalmente, na súa comarca natal, a Terra Cha, e as zonas de Boimorto e Mesía, onde exercen de profesores. Os etnógrafos aseguraron que é "imposíbel" contabilizar o material recompilado estes anos, arquivos que pretenden "difundir" e "poñer nun gran foro" porque "son patrimonio de todos".

xornaldeGalicia.com

É coñecido o seu compromiso e activismo con multitude de causas, tanto a defensa da lingua galega, a recuperación da memoria histórica ou a protección do medio natural; este compromiso lévaos a participar en actos organizados por todo tipo de asociacións e colectivos, por pequenos que sexan.

vieiros.com

Mini e Mero son tamén o cerne d´A Quenlla, como o foron antes de Fuxan os Ventos, as dúas formacións case mitolóxicas da música popular galega. A Quenlla, xurdida en 1984, puxo todos estes anos unha especial atención na cultura tradicional, asumindo como base a memoria colectiva e, como fundamento histórico, recuperala do abandono e do esquecemento. É por iso que moitas veces traballan con textos de poetas e de escritores para, imprimíndolles musicalidade, devolvelos en forma de canción e de mensaxe.

E, por fin, Mini e Mero son Xosé Luís Rivas e Baldomero Iglesias, dous chairegos inseparábeis da fornada de 1951, nados os dous no mes de Sanxoán, aquel en Pacios e este en Vilalba, no cuartel vello. Dous grandes tipos que están sempre alá onde se reivindica e defende a nosa cultura. Dúas magníficas persoas a quen se pode calificar, sen temor a esaxerar, de bos e xenerosos.

avozde vilalva.com

Comments

Os contos relatados nesta ocasión foron:

• La casita,  teatralizado polas nenas e nenos de 3º de primaria baixo a fabulosa dirección de Natalia. Unha ratiña, unha ra, un coello, unha raposa e un oso conviven nunha casiña...aínda que claro!, son tantos que a cas húndese. Mais para iso está a amizade. Todos xuntos fan unha mellor!

• Vanesa non quere ser princesa, contounos magnificamente Estela que aínda que a nai de Vanesa quere que sexa princesa, ela non está de acordo. Vanesa só desexa ser libre para decidir o que quere ser...a pesar de que lle guste unha cousa diferente cada día. O único que ten claro é que ...NON QUERE SER PRINCESA!

• 27 historias para tomar a sopa....Había unha vez unha nena que perdeu un globo, subiu a unha árbore para intentar collelo e...

        ...Unha tartaruga deixa a súa casa-caixa e atopa no xardín da súa casa un mundo diferente. A súa amistade cun ourizo daralle...

        Estas son dúas pequena pinceladas sobre dúas historias que atoparás neste libro e que esta tarde foron maravillosamente contadas por Mar.

•  Unha parella diferente, este era o título do conto que tan ben relataron e dramatizaron catro nenas de 5º de primaria: Dafne que actuou de narradora, Ana no papel de crocodilo, Tania interpretando a xirafa e Mar que fixo as voces da xente murmuradora e intolerante das vilas.

Logo do conto Marga quixo invitar a reflexionar sobre a idea central da historia a través dunha presentación de imaxes de parellas "diferentes", "extrañas" ou "raras" que tiñan algo en común. Ao finalizar o visionado das mesmas as nenas e os nenos presentes na sesión chegaron á conclusión de que malia o diferentes que poden ser algunhas todas elas comparten un idéntico sentimento: o amor. Para reforzar esta idea e como remate do conto fixemos un xogo de asociación das imaxes das parellas vistas anteriormente con palabras semánticamente relacionadas co afecto.

Comments

Mau e Pin visitaron o noso cole. Viñeron á aula de infantil de cinco anos e alí nos xuntamos todas as nenas e os nenos de infantil, 1º, 2º, 3º e 4º de primaria.

Que non sabedes quen son ese Mau e Pin?

Pois nós volo diremos, son Quique e Carlos, escritor e ilustrador da serie de contos: "Mariquiña a carteira andoriña", "Xelo o carteiro xurelo" e "Hugo o carteiro teixugo" da Editorial Xerais.

Como vos iba decindo...estes dous personaxes contaron o conto do galo Manolo Corazones dun xeito moi peculiar, xa que mentres Mau iba contando a historia, Pin non paraba de garabatear nun papel ben grande que tiña pegado no encerado e que ao final deu en ser unha escena do conto.

A verdade é que a sesión non tivo desperdicio grazas a estes dous magníficos profesionais que non só mantiveron a atención de toda a audiencia senon que tamén provocaron a reacción e incitaron a participar e preguntar. Con eles berramos como o galo, rimos, durmimos, asexamos...e incluso pensamos.

...E falando de pensar, ocurresenos facervos unhas preguntiñas para saber como tendes a vosa memoria. Imos ver quen recorda...

1. De quen estaba namorado o galo Manolo?
2. Cando levaron á pita?
3. Como quedou Manolo ante a marcha da pita?
4. Que fixo logo Manolo?
5. Quen sabía a dirección da galiña?
6. Que pasou ao final?

Estas preguntiñas son sobre a historia, agora veñen unhas poucas sobre as  vosas curiosidades...

• Que preguntou a profe Marita?
• Que se sabe dos nomes dos doce pitiños?
• Por que ten a cresta o galo desa maneira?
• Casou alguén ao final do conto?
• Por que Pin dibuxou á galiña cun ollo despegado?
• Cal será a historia que nos conten a próxima vez que nos visiten?

Se sabedes as respostas podedes deixar un comentario neste espacio. Prometemos agasallos...

Comments

Esta foi a exposición temática deste mes, adicado ás mulleres. Como podedes observar fixemos unha selección de mulleres escritoras, galegas e doutras nacionalidades, e invitamos a ler contos, relatos e historias escritas todas por mulleres. Entra as autoras galegas escollidas podemos nomear a Fina Casalderrei, Paula Carballeira, Ana Romaní, Mar Guerra ou Rosa Aneiros

           Exposición adicada a Shakespeare  

O alumnado de ESO baixo a coordinación da profesora de inglés Begoña Babío ofreceunos esta magnífica mostra da vida e obra do recoñecido dramaturgo inglés. Moitas grazas polo voso traballo.

...E tamén disfrutamos dunha preciosa sesión de teatro leído. Foi Marita co seu grupo de 2º quen nos interpretou fabulosamente o conto: "O disfrace da lúa". Comentar o laborioso traballo de preparación do cartel e a marabillosa lectura teatralizada que fixeron as nenas e os nenos de 2º aos que lles agradecemos enormemente o seu esforzo.

Compre finalmente lembrar "O conto do bufón", co que Concha e o seu grupo nos deleitaron nun recreo na biblioteca. A invitación ao evento "fíxose saber" de clase en clase e foi interpretada por Antonio, Tristán e Manuel. O resto da clase participou na posterior dramatización do conto con marionetas de papel que fixerona as delicias de todas e todos. Noraboa rapazas, rapaces e por suposto Concha, polo voso compromiso coa lectura e con nós.

Comments

Non perdades esta fantástica oportunidade de presenciar tan orixinal evento o vindeiro venres 3 de abril na biblioteca do noso colexio, lembrade que por fin O CADRO COBRA VIDA

Comments

Con esta invitación pretendiamos que as nenas e os nenos que están investigando sobre o cadro de Las Meninas, participara tamén artísticamente de forma activa. As fotos aquí expostas son unha mostra dos resultados. Esperamos que vos gusten:

 

Comments