Toda unha sorpresa.
O venres, xustiño antes de sair para o recreo, recibimos o aviso de sair das aulas para concentrarnos no corredor da planta baixa.
Expectantes e agardando quen sabe que, escoitamos a voz de Mini que acompañado do clarinete de Fran deu lectura á proclama do INVERNO que aquí vos achegamos:
AVISO A TODOS E A TODAS
Eu, o Inverno, señor dos fríos, señor da xeada, señor da neve, señor da fame, señor do vento que tolle, señor da escuridade, purificador da vida. Temido polos paxaros, pola vexetación, matador de insectos, acosador dos animais, o que debilita ó Sol, o que nega a luz e a calor, facedor de catarros e gripes… Fago saber a todos e a todas: Que como falta pouco para que apareza con toda a miña forza van sendo horas de que vos preparedes e me festexedes como merezo. Dado que o meu traballo é facervos padecer esíxovos que me recibades coa esperanza da vida que vos quero apagar. Requírovos, pois, a que comecedes a preparar a Grande Festa da Esperanza da Luz: O NADAL. Cando chegue a miña hora quero ver este Colexio debidamente adornado, preparado e co espírito ó xeito para que os meus rigores non vos afecten en demasía.
¡Quedades competentemente avisados!