aventuras na biblioteca

Este venres 19 celebrarase a I Gran Tómbola de Boimorto!!!!!

Xuntarémonos no patio cuberto ás 10:00 horas, alí faremos unha pequena asemblea onde se vos explicará, nenas e nenos, a onde tendes que ir cos vosos biblioratos para conseguir os pequenos premios e onde vos teredes que colocar para esperar a vosa quenda.

NON VOS PERDADES ESTE IMPORTANTE ACONTECIMENTO!!!

Esta actividade final é a culminación do proxecto de "As meninas" que se desenvolveu durante este curso na biblioteca e que grazas á colaboración do profesorado e do alumnado participante, e en especial grazas a Concha, convertimos no proxecto estrela deste ano.

E por fin escoitamos o conto de Silvia que fixeron as nenas e os nenos de educación infantil do noso cole, e gustounos moito, moito...

As razóns de que nos gustara tanto foron:

• Vimos o conto na pantalla grande, como se fora no cine.
• Escoitábanse as voces do alumnado de infantil, logo eran elas e eles quen iban contando a historia.
• Tamén había música e os debuxos estaban feitos por eles.

O que máis nos chamou a atención foi que as personaxes se movían!!!

Este conto en flash tan especial foi coordinado, polas profes Isabel e Patricia que fixeron unha labor magnífica.

Moitas grazas polo voso esforzo e polo fantástico conto creado.

...Silvia, a nena da historia que vos imos contar, fixo algo mal...

TA- CHAN...

TA-CHAN...!!!!!!

Se queredes saber o que foi, estades invitados a ver o noso conto de Infantil.

Será na biblioteca o vindeiro luns, día 8 de xuño ás 11:15.

Esperamos que vos guste moito.

Que privilexio terte con nós...

Porque xa levabamos todo o trimestre traballando as túas obras, dende Laura e os ratos ata A praia da esperanza, dende No corazón do bosque ata Lonxe do mar.

Coñeciamoste tan ben..., as túas gafas, o teu bigode, o roxeo do teu cabelo, a túa mirada agarimosa, tenra e comprensiva...

Así que cando apareciches na biblioteca foi como si esa imaxe tan traballada nas clases cobrase vida, e se humanizase nun amigo que sin esperar nada ofrece a súa sabedoría a un fato de nenas e nenos, de mestras e mestres ansiosos de palabras, contos e relatos.

Primeiro quixemos mostrarte a nos entrega coa presentación en power point que con tanto agarimo compuxemos, logo o alumnado de 1º e 2º fixo unha magnífica dramatización de retazos da túa vida. Inmediatamente despois entregamos os premios ao alumnado gañador do concurso de investigación entorno á túa obra, e posteriormente pasamos ao coloquio no que o alumnado do 2º e 3º ciclo puido profundar nos teus libros, satisfacer a súa curiosidade en relación á túa persoa e ao cabo coñecerte un pouquiño máis.

Finalmente fuches ti quen deches a clave para que as nosas nenas e os nosos nenos orienten a sua creatividade escrita coa pregunta máxica:

Que pasaría se...?

Realmente oficiaches de mago, e a nosa biblioteca gardará a túa presenza por moito tempo.

Moitísimas grazas Agustín polo teu agasallo, polas túas dedicatorias e por compartir hoxe con nós tan entrañable mañán.

Querid@s compañeiros e compañeiras. Nestes días os nenos e nenas de 1º estivemos aprendendo como se fan e cales son as partes dos contos. Esto que veredes a continuación é o noso intento de dar un final, inda descoñecido, para algo que todavía vai a acontecer. O noso conto comeza e transcorre por algo que xa vos resultará coñecido e que puxemos todos en común, pero... e o final?? Que vos parece??
Axudádenos entre todos a decidir cal é o que máis vos gusta, e por que.
Tede en conta que queremos aprender a facelo mellor e así converternos en grandes escritores e escritoras.

Poñede atención as seguintes imaxes:

P.D.: ocórresevos algún outro final? Compartideo con nós!!!

As nenas e nenos de 3, 4 e 5 anos estivemos traballando moito facendo un conto que queremos que vexades.

Esperamos que vos guste.

Estade atentos a este blogue porque nas vindeiras datas vos diremos que día poderedes velo...

Brillante introducción a de Concha que ademáis de coordinar a dramatización de "O cadro cobra vida", fixo que nos adentraramos  no cuadro de Las Meninas  analizando e recordando a investigación levada a cabo en torno a cada unha das personaxes: Margarita, Agustina Sarmiento, Dona Marcela, Isabel de Velázquez, José Nieto...e reflexionando sobre a intención do pintor ao plasmar esta imaxe deste xeito.

Compre dicir que o alumnado participante bordou a escena e que á pregunta de Que pasaría se estas personaxes empezaran a moverse? transportounos ao máxico mundo do cadro. 

Grazas a todas as nenas e nenos participantes e en especial a Concha polo seu entusiasmo e profesionalidade.

O pasado xoves, 30 de maio recibimos un divertido e sorprendente telegrama no que se nos avisaba da visita inmediata do noso amigo Cami, que como ben sabedes é un rato de biblioteca capaz de facernos esquecer todos os nosos problemiñas cando nos conta un dos seus contos...

Nesta ocasión amenizou a sesión con "Polgariño" e "Soy el más fuerte".

Grazas, Cami por vir, por transmitirnos tan ben que a lectura é un pracer e por ser o noso amigo.

Luns, 4 de Maio.

Ás 15:30 horas.

Na Biblioteca.

SORPRENDENTE!

“O cadro cobra vida”

Os personaxes do cadro de Las Meninas, despois de permanecer inmóbiles durante máis de trescentos anos, saen a espreguizarse durante uns minutos.

NON ESPERES OUTROS TRESCENTOS ANOS PARA VELO!

Esta foi a divertida lectura con que nos agasallou Concha polo día do Libro.

 Y EL TORO SIEMPRE DETRÁS
 

Cerca de San Sebastián

estaba de centinela,

sin temor y sin cautela,

la víspera de San Juan,

cuando observé a poco trecho

un toro como un gigante,

más grande que un elefante

que vino hacia mí derecho.

Yo, que en peligro me vi,

me colé por un reducto,

y por el mismo conducto

entró el toro tras de mí.

Salgo del reducto,y ¡zas!

en una casa cercana

me metí por la ventana.

Y el toro siempre detrás.

De la casa sin desdoro,

aunque el caso no se crea,

salí por la chimenea.

Y siempre el toro detrás.

¿Qué hice entonces? Me encogí,

y me metí en el cañón

de mi fusil.

UNO-¡Trapalón!

SOLDADO- Y el toro detrás de mi.

Mas no por eso, aturdido

quise entregarme, lo juro,

cuando me vi en tal apuro,

me salí por el oído.

UNO-¡Válgame Cristo,qué enredo!

OTRO-¿Pues cómo, ¡voto a Caifás!

no salió el toro detrás?

SOLDADO-Porque tapé con el dedo.