Administra o teu Blogue

¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis

aventuras na biblioteca

Categoría: OUTRAS ACTIVIDADES DE ANIMACI

07/10/2009 GMT 1

Porque os monicreques molan...

marga-g @ 23:17

Que divertida foi a sesión de monicreques da compañía Matapiollos que disfrutamos hoxe na biblioteca!

Aínda que non é nada fácil, intentaremos resumirvos parte do espectáculo, veredes...

dsc00060-1.JPG

Trapos e Anteollos, monicreques, e residentes nun armario vermello son moi diferentes o un do outro; mentres Anteollos pasa o día lendo, Trapos non para de queixarse sobre o seu destino.

O que ao principio parece unha simple canción na que Anteollos reflexiona sobre a vida dun monicreque, artella de forma singular a obra que pouco a pouco vaise desfiando ata convencer a Trapos e ao público de que os monicreques "molan" xa que con eles podes ser pirata, princesa dun conto de fadas, mago dun bosque encantado, subir ao ceo...

O contrapunto de Anteollos, representante e defensor da lectura e da imaxinación o pon Trapos, para quen as letras da palabra "monicreque" teñen un significado ben especial:

m de manipulados

o de oprimidos

n de ninguneados

i de illados

c de castigados

r de relegados

e de esquecidos e 

que de quero ser un neno

A pesar do persuasivo que pode ser Trapos, a entrada en escena dunha polilla e dunha nena dan unha viraxe á historia e amodiño pero sen pausa vamos decatándonos de que non hai nada mellor que viaxar coa imaxinación e que a lectura de contos é unha fonte inagotable de ideas, de recursos para disfrutar, para xogar e para dar saída aos outros "eus" que todas e todos levamos dentro.

dsc00087-1.JPG

                                         

dsc00098-1.JPG

 Noraboa Trapos, Ofelia pola vosa profesionalidade. Que non sexa esta a última vez que poidamos disfrutar dunha das vosas obras. 

Monicrequeando na biblioteca

marga-g @ 07:37

Hoxe mércores, 7 de outubro teremos unha actividade de monicreques na biblioteca do centro.

Haberá dous pases:

  • 1º pase de 10:00 h a 11:00 h para as nenas e os nenos de infantil e 1º ciclo de primaria.
  • 2º pase de 12:00 h a 13:00 h para as nenas e os nenos de 2º e 3º ciclo de primaria.

Monicrequeando é unha campaña de dinamización lingüística e animación á lectura que ofrece a editorial Galaxia en colaboración coa Consellería de Educación.

Dita campaña, arredor da nosa lingua e arredor dos monicreques quere poñer en valor:

  • A palabra: A nosa lingua como vehículo para o lecer, a arte, o entretemento...
  • O teatro de monicreques: Como unha valiosa forma de expresión artística.
  • O xogo: O descubrimento do teatro de monicreques como unha forma de lecer completa, creativa e divertida.
  • A lectura: Porque os libros son compañeiros fieis que nunca deben faltar na túa vida.

Seguro que monicrequearemos un rato moi especial...

18/05/2009 GMT 1

VOTA O TEU FINAL FAVORITO

estelamiguez @ 22:22

Querid@s compañeiros e compañeiras. Nestes días os nenos e nenas de 1º estivemos aprendendo como se fan e cales son as partes dos contos. Esto que veredes a continuación é o noso intento de dar un final, inda descoñecido, para algo que todavía vai a acontecer. O noso conto comeza e transcorre por algo que xa vos resultará coñecido e que puxemos todos en común, pero... e o final?? Que vos parece??
Axudádenos entre todos a decidir cal é o que máis vos gusta, e por que.
Tede en conta que queremos aprender a facelo mellor e así converternos en grandes escritores e escritoras.

Poñede atención as seguintes imaxes:

imagen1.jpg

imagen2.jpg

imagen3.jpg

imagen4.jpg

imagen5.jpg

imagen6.jpg

imagen7.jpg

imagen8.jpg

imagen9.jpg

P.D.: ocórresevos algún outro final? Compartideo con nós!!!

10/05/2009 GMT 1

Atención, atención.

marga-g @ 23:41

As nenas e nenos de 3, 4 e 5 anos estivemos traballando moito facendo un conto que queremos que vexades.

Esperamos que vos guste.

Estade atentos a este blogue porque nas vindeiras datas vos diremos que día poderedes velo...

26/04/2009 GMT 1

Concha e o seu primeiro libro.

marga-g @ 14:42

Esta foi a divertida lectura con que nos agasallou Concha polo día do Libro.

dsc08125.JPG 

 Y EL TORO SIEMPRE DETRÁS
 

Cerca de San Sebastián

estaba de centinela,

sin temor y sin cautela,

la víspera de San Juan,

cuando observé a poco trecho

un toro como un gigante,

más grande que un elefante

que vino hacia mí derecho.

Yo, que en peligro me vi,

me colé por un reducto,

y por el mismo conducto

entró el toro tras de mí.

Salgo del reducto,y ¡zas!

en una casa cercana

me metí por la ventana.

Y el toro siempre detrás.

De la casa sin desdoro,

aunque el caso no se crea,

salí por la chimenea.

Y siempre el toro detrás.

¿Qué hice entonces? Me encogí,

y me metí en el cañón

de mi fusil.

UNO-¡Trapalón!

SOLDADO- Y el toro detrás de mi.

Mas no por eso, aturdido

quise entregarme, lo juro,

cuando me vi en tal apuro,

me salí por el oído.

UNO-¡Válgame Cristo,qué enredo!

OTRO-¿Pues cómo, ¡voto a Caifás!

no salió el toro detrás?

SOLDADO-Porque tapé con el dedo.

23/04/2009 GMT 1

Disfrutando do 23 de abril, día do libro

marga-g @ 21:44

Preciosas as actividades desenvoltas durante todo o día.

Empezamos a celebración visionando a presentación eleborada por Teresa cos textos escollidos polo profesorado do centro...e magnífica foi a elección de imaxes e música que impregnaron de encanto as actividades posteriores:

  • Coloquio sobre as lecturas realizadas.
  • Reflexión sobre o significado das imaxes e a súa relación co día do libro.

                        

                    dsc08104.JPG

  • Lectura dos relatos, poemas e parágrafos escollidos polos grupos, polas mestras e polos mestres.

     dsc08113.JPG        dsc08133.JPG      

  • Poemas musicados e cantados por Mini e o grupo de 6º:"Palabras para Xulia" de José Agustín Goytisolo e "Caminante no hay camino" de Antonio Machado.

                        dsc08118.JPG          

  • Visionado do vídeo dun poema escrito por Joaquín Sabina; "A la orilla de la chimenea", cantado por Fran e acompañado á guitarra por Mini.
  • Entrañable lembranza dunha deliciosa tableta de chocolate que agasallou a Concha na súa nenez co seu primeiro conto.
  • Unha especial sorpresa para o alumnado de infantil e 1º ciclo de E.P que subimos á biblioteca para ver un libro especial, en lugar de ter páxinas de papel, a profe Isa ía pasando as follas na pantaia do video, onde puidemos desfrutar vendo animais salvaxes coma o león, o camaleón ou o elefante, lendo sobre eles e escoitando os seus sons. Todos estivemos moi caladiños. Despois os compañeiros de 1º leron o comezo dos seus contos preferidos deste curso "A aventura sorprendente du homiño moi valente" e  " Una bruja horriblemente guapa ". Para rematar,  os rapaces de 2º léronnos o seu conto preferido "A avoa de Rosa".

                        dia-do-libro-infantil-e-1%c2%ba-ciclo-005.jpg

  • Espontanea e simpática entrevista realizada polo alumno Manuel Veiras a un dos homenaxeados co galardón "O Pedrón de Ouro" este ano: D. Xosé Luis Rivas,  ben coñecido no centro e na sua contorna por Mini.
  • Intercambio de pareceres en torno á reivindicativa frase leo para... lanzada por Marga e recollida por todas as persoas presentes na biblioteca. Comprácenos destacar aquelas que tiveron maior número de adhesións:

Leo para sentirme libre.

Leo para facer posible o imposible.

Leo para aprender.

Leo para poñer palabras ao que sinto.

Leo para recoñecerme noutras vidas.

Leo para patear mentalmente aos tiranos.

Leo para procurarme un anaco de pan feito de letras.

Leo para entrar no espello.

Leo para calar cando todos falan.

Leo para falar cando todos calan.

Leo para darlle traballo ás neuronas.

Leo para que o amor seña posible.

Leo para volver a ser nena...

dsc08107.JPG

22/04/2009 GMT 1

23 de abril, día do libro

marga-g @ 23:50
cartel4.jpg 
cartel1.jpg
Como non podía ser menos, mañán xoves 23 de abril celebraremos o día do libro no noso centro.
As actividades programadas son as seguintes:
  • Visionado e lectura da emotiva presentación elaborada por Teresa cos textos favoritos de parte do profesorado do centro.
  • Lectura de textos diversos por parte do alumnado e reflexión posterior sobre o significado da lectura nas nosas vidas.
 Dende este espazo queremos agradecer a todo o profesorado que participou na proposta e en especial a Teresa polas horas adicadas e pola sensibilidade derramada nesta homenaxe ao libro. 

19/04/2009 GMT 1

Con moito agarimo para o noso Mini

marga-g @ 23:14

NORABOA MINI!!!!!!!!!!!!

E Velaquí a xeración do 93. Primeiros alumnos de Mini no CPI Armando Cotarello Valledor.

Vello barbudo, como esquecer os crocodilos e as

pirañas que gardabas naquela fermosa barba canosa.

Aprendéchenos, Mini, que lápices, bolis, tizas, grampadoras, borradores e outros útiles escolares podían voar. Como esquecermos que o coche amarelo surcaba o aire sobre as cabezas protexidas polas nosas mans. E o son dos zocos (marabillososo cubre pés de madeira típicos da xente galega) que nos alertaban da túa cercanía.

A xeografía nos libros pode resultar aburrida, pero en troques o contacto coa NATUREZA é máis divertido. Ensináchesnos desta maneira, o que é un castro (olladas ós nosos antepasados) e o nacemento do río máis longo dos mil da nosa terra, O Miño.

Puntean aínda nos nosos oidos as notas de aquelas cancions cantadas entre sorrisos, caras avermelladas da vergoña, voces desafinadas e sen desafinar e a sensación de que o mundo se estendía ante nós en forma de ledas esperanzas.

Grazas`por facernos creer na lectura e no que cada un escribe. De ti aprendimos, voluntariamente, a querer á nosa Galicia e a valorar a nosa vida como única.

QUEN POIDERA NAMORALA, MEU AMIGO

Paula Quintás López, Ana Otero Fidalgo, David Tojo, Iria Vázquez Rodríguez. 

                       imgp0328.JPG

Non temos palabras para mostrar o orgullo, a satisfacción e a ledicia que sentimos polo recoñecemento ao teu traballo. Así que navegando un pouco atopamos moitas noticias sobre o galardón que copiamos directamente:

Xosé Luís Rivas e Baldomero Iglesias, máis coñecidos como Mini e Mero, foron distinguidos co premio Pedrón de Ouro-2009 polos esforzos e o traballo que realizan desde 1972 para recuperar e transmitir o patrimonio oral de Galicia.
Así mesmo, a Fundación do Pedrón de Ouro outorgoulle o Pedrón de Honra 2009 á filóloga romanesa Mariana Ploae-Hanganu, polo seu "labor de difusión" da lingua e literatura galegas no seu país, informou un comunicado.
O Pedrón de Ouro recoñece a personalidade ou entidade viva e residente en Galicia "que máis destaque na defensa e na promoción das diversas facetas da cultura nacional" ao longo do ano ou na traxectoria dunha vida. Pola súa banda, o Pedrón de Honra distingue unha personalidade ou entidade viva, galega ou non, residente fóra de Galicia, que máis destaque coas súas achegas ao "engrandecemento da Nación e a súa cultura", engade a nota.
Tanto Mini e Mero como Mariana Ploae-Hangagu recibirán os seus respectivos premios o 24 de maio, nun acto literario que se celebrará ás 12.30 horas na Casa Museo de Rosalía, en Padrón. Mini e Mero, que pertencen actualmente ao grupo de música tradicional 'A Quenlla', manifestaron en declaracións a EFE que o Pedrón de Ouro supón para eles unha "gran satisfacción", ademais dun "empurrón" para seguir recompilando cancións, refráns, lendas e outras expresións da cultura oral galega.
Ademais, Mini sinalou que ese galardón "tamén se lle está dando a moitas persoas" que desenvolven tarefas similares "en silencio", e asegurou que nin el nin Mero "o merecen", porque o seu traballo "é un acto egoísta, é beber dunha fonte na que outros non poden".
Os dous musicólogos coincidiron en que o "mérito en si" é ter a oportunidade de "redescubrirse a si mesmos" a través da investigación cultural que emprenderon hai case corenta anos, e que continúa hoxe en día, porque lles axudou a "vivir dun modo harmónico co ser de Galicia".
Mini e Mero recompilaron material por toda a xeografía galega, pero, fundamentalmente, na súa comarca natal, a Terra Cha, e as zonas de Boimorto e Mesía, onde exercen de profesores. Os etnógrafos aseguraron que é "imposíbel" contabilizar o material recompilado estes anos, arquivos que pretenden "difundir" e "poñer nun gran foro" porque "son patrimonio de todos".

xornaldeGalicia.com

É coñecido o seu compromiso e activismo con multitude de causas, tanto a defensa da lingua galega, a recuperación da memoria histórica ou a protección do medio natural; este compromiso lévaos a participar en actos organizados por todo tipo de asociacións e colectivos, por pequenos que sexan.

vieiros.com

Mini e Mero son tamén o cerne d´A Quenlla, como o foron antes de Fuxan os Ventos, as dúas formacións case mitolóxicas da música popular galega. A Quenlla, xurdida en 1984, puxo todos estes anos unha especial atención na cultura tradicional, asumindo como base a memoria colectiva e, como fundamento histórico, recuperala do abandono e do esquecemento. É por iso que moitas veces traballan con textos de poetas e de escritores para, imprimíndolles musicalidade, devolvelos en forma de canción e de mensaxe.

E, por fin, Mini e Mero son Xosé Luís Rivas e Baldomero Iglesias, dous chairegos inseparábeis da fornada de 1951, nados os dous no mes de Sanxoán, aquel en Pacios e este en Vilalba, no cuartel vello. Dous grandes tipos que están sempre alá onde se reivindica e defende a nosa cultura. Dúas magníficas persoas a quen se pode calificar, sen temor a esaxerar, de bos e xenerosos.

avozde vilalva.com

31/03/2009 GMT 1

"Mariquiña a carteira andoriña"

marga-g @ 22:07

Onte pola tardiña recibimos unha sorpresa moi especial...

Mau e Pin visitaron o noso cole. Viñeron á aula de infantil de cinco anos e alí nos xuntamos todas as nenas e os nenos de infantil, 1º, 2º, 3º e 4º de primaria.

Que non sabedes quen son ese Mau e Pin?

                        dsc07989.JPG

Pois nós volo diremos, son Quique e Carlos, escritor e ilustrador da serie de contos: "Mariquiña a carteira andoriña", "Xelo o carteiro xurelo" e "Hugo o carteiro teixugo" da Editorial Xerais.

Como vos iba decindo...estes dous personaxes contaron o conto do galo Manolo Corazones dun xeito moi peculiar, xa que mentres Mau iba contando a historia, Pin non paraba de garabatear nun papel ben grande que tiña pegado no encerado e que ao final deu en ser unha escena do conto.

                        dsc07991.JPG

A verdade é que a sesión non tivo desperdicio grazas a estes dous magníficos profesionais que non só mantiveron a atención de toda a audiencia senon que tamén provocaron a reacción e incitaron a participar e preguntar. Con eles berramos como o galo, rimos, durmimos, asexamos...e incluso pensamos.

...E falando de pensar, ocurresenos facervos unhas preguntiñas para saber como tendes a vosa memoria. Imos ver quen recorda...

  1. De quen estaba namorado o galo Manolo?
  2. Cando levaron á pita?
  3. Como quedou Manolo ante a marcha da pita?
  4. Que fixo logo Manolo?
  5. Quen sabía a dirección da galiña?
  6. Que pasou ao final?

Estas preguntiñas son sobre a historia, agora veñen unhas poucas sobre as  vosas curiosidades...

  • Que preguntou a profe Marita?
  • Que se sabe dos nomes dos doce pitiños?
  • Por que ten a cresta o galo desa maneira?
  • Casou alguén ao final do conto?
  • Por que Pin dibuxou á galiña cun ollo despegado?
  • Cal será a historia que nos conten a próxima vez que nos visiten?

Se sabedes as respostas podedes deixar un comentario neste espacio. Prometemos agasallos...

29/03/2009 GMT 1

Rematando o mes de marzo...

marga-g @ 22:26

Non queremos deixar de nomear algunha das actividades de animación levadas a cabo durante este mes e que, ben por falta de tempo, ben por problemas técnicos non fumos quen de amosarvos no seu momento...

                 

dsc07937.JPG

 

Esta foi a exposición temática deste mes, adicado ás mulleres. Como podedes observar fixemos unha selección de mulleres escritoras, galegas e doutras nacionalidades, e invitamos a ler contos, relatos e historias escritas todas por mulleres. Entra as autoras galegas escollidas podemos nomear a Fina Casalderrei, Paula Carballeira, Ana Romaní, Mar Guerra ou Rosa Aneiros

      dsc07949.JPG     Exposición adicada a Shakespeare  

O alumnado de ESO baixo a coordinación da profesora de inglés Begoña Babío ofreceunos esta magnífica mostra da vida e obra do recoñecido dramaturgo inglés. Moitas grazas polo voso traballo.

                     dsc07908.JPG

...E tamén disfrutamos dunha preciosa sesión de teatro leído. Foi Marita co seu grupo de 2º quen nos interpretou fabulosamente o conto: "O disfrace da lúa". Comentar o laborioso traballo de preparación do cartel e a marabillosa lectura teatralizada que fixeron as nenas e os nenos de 2º aos que lles agradecemos enormemente o seu esforzo.

Compre finalmente lembrar "O conto do bufón", co que Concha e o seu grupo nos deleitaron nun recreo na biblioteca. A invitación ao evento "fíxose saber" de clase en clase e foi interpretada por Antonio, Tristán e Manuel. O resto da clase participou na posterior dramatización do conto con marionetas de papel que fixerona as delicias de todas e todos. Noraboa rapazas, rapaces e por suposto Concha, polo voso compromiso coa lectura e con nós.

dsc07926.JPG

      dsc07934.JPG

Arquivo | ¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis