aventuras na biblioteca

Co gallo da celebración do Día Escolar da Paz o 30 de xaneiro do 2009, hoxe á mañán tivemos o gusto de desenvolver cos grupos de 4º, 5º e 6º de E.P. o visionado da presentación:"Mulleres galegas a prol da PAZ".
Nesta ocasión foi Juanjo, o orientador do noso centro, quen propuxo familiarizar ao alumnado nesta transversalidade na que se mergullará máis mañán día 30 de xaneiro coa asistencia ao foro de mulleres previsto para o devandito día.
Asemade a carón das imaxes expresamente foron seleccionados artigos significativos da Declaración Universal dos Dereitos Humanos de xeito que as nosas nenas e nenos interactuasen na actividade opinando e participando logo de ler textos e imaxes conxuntamente.

As ideas clave desta actividade foron:
Non sexismo, Inteculturalismo e Pacifismo entendido do local ao universal, da historia ao cotiá como ferramenta convivencial, que saiba xestionar os conflictos diarios.

Queridas nenas e nenos,

Canto tempo sen saber de vós! E como estades? Non se conxelou ningún cativo ou cativa nestas nevaradas?

Non voou ningún co vento e apareceu no lugar do lado? Espero que non, que esteades todas e todos ben preparados para   este novo ano 2009.

Seica andades atarefados, moi atarefados. Xa me chegaron ás miñas orellas ratunas que andades a voltas coa celebración  dalgo moi importante... o día da Paz.

Algo me dixeron os meus “contactos” de que estades a aprender algunha canción, e de que escribides mensaxes pacíficas, e pintades brancas pombas que pretenden encher o colexio de bos pensamentos e accións.

A verdade é que me encanta esto do entroido : as filloas, o cocido, as chulas, as orellas.....Umm! e as carautas!...
Igual aparezo por aí disfrazado de  gato e métovos un susto! Como mola!... ou mellor aínda…
Pódome disfrazar de pomba  e así  celebro o día da paz!

Qué vos parece?

A verdade é que  teño moitas ganas de facervos unha visita e así contarvos como vai a Asociación de Animais, lembrades?  Agora máis que nunca  traballamos a reo e  non
paramos de recibir chamadas telefónicas e cartas.
Son tantas as que chegan que ata nos está a axudar Violeta; sí Violeta ¡ A miña avoa Violeta!  É como un sopro de aire fresco na Asociación!
... Bueno, máis ben , é coma un furacán!

O caso é que ela xa di que cantos máis somos, máis escoitamos,  máis axudamos e máis problemas solucionamos.  Como mola a solidariedade!

En fin  nenas e nenos , téñovos que deixar . Agardo vervos moi pronto ou no caso de non poder ir eu, mandarvos recado por quen vos quere tanto coma mín.

Un biquiño.                                               

Cami

 A paz encheu as nosas aulas de contos, de boas intencións cara ao futuro, de reflexións, compromisos e críticas cara o presente...Velaquí un breve resumo desta pacífica e entrañable tarde:

10 soldados
Coa música de fondo de Wagner e Schubert  disfrutamos hoxe do conto pacifista 10 Soldados  a cargo de Fran.
A idea principal deste conto era  o absurdo da guerra. O conto empeza con 10 soldados que van á guerra sen saber a razón. Van cargados de ilusións, cun sorriso nos labios e unha flor no fusil. Pouco a pouco van desaparecendo ata que só queda un que aprende da experiencia e fuxe da guerra.

A bomba e o xeneral
O noso mundo está feito de átomos, as bombas tamén. Con este punto de partida Concha quixo explicar o perigo de que estes átomos caian en mans inapropiadas.
Os átomos (canicas ou bolas) acordaron plantarlle cara ao xeneral (boneco de cartón)fuxindo das bombas, e deixaron ao xeneral rebaixado a porteiro de hotel.

Os tres cosmonautas
Natalia atopou con este conto de Umberto Eco tres cosmonautas en Boimorto, así que un deles fixo de americano, outro dun chino e a última dunha rusa. Aínda que a súa é unha relación tortuosa ao principio, a aparición dun extraterrestre fainos aprender e valorar a importancia da amizade e da diversidade.

Cando sexa grande quero ser Premio Nobel da Paz
Con este conto Isa quixo que reflexionásemos sobre o noso facer cotiá, sobre os pequenos detalles que cada día poden convertirnos en seres grises ou luminosos. Por iso abrimos ben os ollos e aprendimos a criticar as nosas propias accións.
Logo aprendimos o significado deste premio e coñecimos algunha das persoas premiadas.

GRAZAS Fran, Concha, Natalia e Isa polo voso agarimo e esforzo.

Mañán, último mércores de mes, volveremos a celebrar unha nova edición do ciclo de contos. Nesta ocasión A PAZ será a protagonista dos nosos contos.

E a verdade é que a ocasión promete. Os contos publicitados no cartel teñen uns títulos do máis suxerentes:

• Os tres cosmonautas
• A bomba e o xeneral
• O neno que quería ser de maior premio Nobel da Paz e
• 10 soldados 

No cartel aparecen unhas frases relacionadas con cada conto. Queremos hoxe xogar un pouco con vós e comprobar quen leu o cartel e quen non. Teredes logo que relacionar cada frase co título que lle corresponda. Estades preparadas e preparados? Ahí van...

1. Había unha vez un átomo...
2. Os homes que estaban na Terra querían chegar a Marte.
3. ...e van á guerra para defender, para defender...non se sabe qué.
4. ...e decidiu mirar ao seu arredor

Os personaxes de Las Meninas, por xentileza de Velásquez, asómanse ao século XXI para contarnos como vivían daquela, no século XVII. Un a un irannos contando da súa vida: que facían no seu día a día, como vestían, como se divertían, incluso que sentían...

Será a Infanta Margarita a primeira en abrirnos a ventá do seu apousento e a través da mirada infantil dunha nena de cinco anos entraremos na vida de palacio.

 Sabedes quen é o novo personaxe que enfocou a lupa esta semana?

Non esquezades subir á biblioteca a investigar. Contestade o máis axiña posible e deixade o voso nome neste blogue.

Haberá alguén que leve un agasallo?

Este Quixote non é ben...este xoves, rapaces de 2º da ESO léronnos un fragmento desta novela de Cervantes onde o cabaleiro arremetía contra un rebaño de ovellas...crendo que eran un exército!! non me estrana nada que os donos dos animais lle deran o seu merecido...
De fondo puidemos ver unha selección de imaxes onde se representaba a este personaxe nas artes plásticas.
Moi ben, rapaces!!gracias Anxo!!

A semana pasada subimos á biblioteca e descubrimos que o taboleiro enchérase de novos datos sobre o misterio que estamos a investigar.

Xa sabemos o nome do cadro exposto, o artista que o pintou, cando e donde. Tamén aprendimos o por que deste tipo de pinturas.

As nosas pescudas diríxense agora á QUEN É QUEN.

A mellor detective do cole, Concha, enfocou a súa lupa e máis as nosas á figura dunha rapaza que aparece no lenzo e que non sabemos todavía quen é. Bucearemos en libros, navegaremos pola rede e preguntaremos ás persoas sabias por esta nena...

Prometemos informar.

Sabedoría infantil

 Sabios os nosos detectives de 5 anos. Sen saber de letras, atrévense a resolver grandes enigmas.

Opinan que no cadro de Las Meninas, van bailar e que están disfrazados. Que no fondo hai unha tele. Tamén que o cadro está exposto na parede e que o pintou un tal José María.

Cren que o pintor fixo o cadro porque lle mandou o "Ayuntamiento" para que o viran os nenos, ou simplemente porque lle gustaba pintar. Outro apuntou que o pintor pintaba cadros, e un día dixo: "Vou pintar o cadro dunha familia".

Como diría o famoso detective Sherlock Holmes ao seu axudante:

"Elemental, querido Watson".

Queremos agradecerlle dende aquí a Patricia o seu interese polo noso proxecto documental, así como a súa implicación e esforzo por manter a motivación e iniciar ao alumnado de cinco anos na investigación e nas técnicas de documentación.